7 redenen waarom het JADOS festival een groot succes was

Ik ben helemaal niet van de festivals of feestjes, tenzij ik een duidelijke taak krijg. Als vrijwillig eerste hulp verlener bij het Rode Kruis kom ik wel eens op festivals waar je een duidelijke taak hebt, dan kan ik alle drukte en geluiden beter hebben. Daarom was ik dan ook heel blij toen een van de organisatoren aan mij vroeg of ik wilde helpen met hand-en-spandiensten op het festival zelf. Beste. Keuze. Ooit.

Vooruit, laat ik maar mee gaan met de trend. Mensen willen makkelijk en snel een artikel kunnen lezen. Lijstjes zijn hier de ideale uitkomst voor. Nu kan ik een enorm lang verhaal gaan vertellen waarom het JADOS festival geweldig/ super/ fantastisch/ fenomenaal/enzovoorts was, maar daar maak ik de gemiddelde lezer niet blij mee. Ik zal het dus samenvatten in 7 punten.

Mocht je er zelf niet bij zijn geweest, maar wel willen weten hoe het verlopen is, blijf dan vooral lezen. Maar ook als je er wel bij bent geweest is dit een ideaal moment om terug te kijken naar hoe het festival verlopen is en nog even stilletjes na te genieten van alle leuke dingen.

1.      Vervoer was geregeld

IMG_5030

Ik mocht samen met collega’s van het hoofdkantoor de festivalgangers ontvangen. En dat waren er veel. Met grote getale kwamen ze met toerbussen vanuit heel Nederland. Ik kan helaas niet vertellen hoe gezellig de bussen waren, maar aan de gezichten van de mensen die uit de bussen stapten te zien was het erg gezellig.

Het enige wat de bezoekers hoefden te doen was aangeven waar ze wilden opstappen. Vervolgens kreeg je het telefoonnummer en de naam van de “bus begeleider” zodat je je af kon melden of kon bellen als je later kwam.

2.     The FOOD…

IMG_20191004_151447983

Of terwijl: het eten! Het was er. In overvloed. Van nasi tot patat, van pasta tot hamburgers en ijs, alles was aanwezig. Nu ben ik een ijsfanaat, dus ondanks dat het regende, heb ik alle smaken kunnen uitproberen. Na de medewerkster achter de balie lief aan te hebben gekeken, kreeg ik zelfs van alle smaken 1 bolletje tegelijk! Heaven! Ze hadden zelfs nootjes, spikkels en caramelsaus. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik krijg toch een beetje last van het Pavlov effect. Het spreekwoordelijke water loopt me nu nog in de mond als ik er aan denk.

ijs

We kregen zelfs nog een compliment van een van de medewerkers van de locatie: we waren een van de eersten die alles op hadden gekregen met onze groep. Complimenten voor degene die erbij waren: dankzij jullie blijft er geen voedsel over en gaat er niks verloren.

3.     Workshops

IMG_5149

Er waren ontzettend veel leuke workshops om te doen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan zelfverdediging, theater, schaken, knutselen en klimmen. Ik heb eigenlijk alleen het knutselen gedaan omdat ik dit altijd erg leuk vind. Wat ik gemaakt heb? Een lamp vanuit plastic afval. Of ik hem echt ga ophangen? Jazeker. Jordy en ik wonen nu meer dan een jaar samen en er hangen in sommige kamers nog steeds pitjes in plaats van lampen. Dus mocht Jordy mijn zelfgemaakte lampje niet zo mooi vinden, dan is het een goeie reden om eindelijk echt een lamp op te hangen. Dus eigenlijk een win-win situatie, hoe dan ook!

4.    Komiek met herkenning

IMG_5296

Ja, ja, er was een echte komediant ingehuurd om bij het festival op te treden. Fabian Franciscus heeft twee keer een show van een half uur gegeven. Fabian heeft zelf MCDD (Meervoudige complexe ontwikkelingsstoornis. McDD wordt beschouwd als een variant van het autisme, red.) en OCD (dwangstoornis, red.) en vertelde op hilarische wijze wat hij allemaal in zijn leven meegemaakt heeft. Mijn taak hierbij was om te zorgen dat er, nadat de show was begonnen of de zaal vol zat, geen mensen meer naar binnen kwamen. En wauw, wat ging dat snel. Binnen een kwartier tijd was de zaal waar ongeveer 100 man in kon vol. En gelachen werd er. Zeker weten. Ik stond achterin de zaal en had dus een mooi overzicht over de gehele zaal. Ik zag ontzettend veel mensen knikken en lachen uit herkenning.

Daar hou ik van, niet te serieus zijn over alles. Je kan er beter om lachen, dan het als een serieus probleem benaderen. Hoe vaak vrienden wel niet tegen mij roepen: “Hé autist, hou daar is effe mee op!” Het feit dat ze dat gewoon zeggen is al grappig, maar hoe de omgeving hierop reageert vind ik echt hilarisch. Die kijken dan alsof er een scheldwoord gebruikt is wat bij wet verboden is om te gebruiken. Ik kom dan niet meer bij van het lachen. Dat was dus ook niet anders bij Fabian. Ik heb me kapot gelachen. Na zo’n half uur was ik wel benieuwd naar de hele show, dus de kaarten voor zijn volledige show zijn ondertussen al besteld. Alleen neem ik dan mijn moeder mee. Die heeft zo veel ervaring met autisten (ik, m’n broertje en gedeeltelijk m’n vader), die zal hier waarschijnlijk ook veel in herkennen. Fabian, mocht je dit lezen, ik zie je in november!

5.    Stilteruimte

Een van de dingen die ik heb voorgesteld tijdens de voorbereidingen was de stilteruimte. Een plek waar je even uit de drukte zou kunnen en je hoofd even de tijd kon geven om de tot dan toe binnengekomen prikkels te verwerken. Ik zelf heb hier meerdere keren gebruik van gemaakt op het festival. Ik was namelijk mijn eigen oordopjes vergeten en mijn oordopjes op maat (otoplastieken) waren nog niet binnen. Dus mijn hoofd had even verwerkingstijd nodig. Normaal gesproken zoek ik dan even een wc op om prikkels te verwerken. Ik krijg dan ook vaak te horen dat ik lang op de wc zit. Mijn slapende benen bevestigen dit soms. Maar als ik dan van de wc af kom, ben ik wel een stuk vrolijker en rustiger. Op het JADOS festival was een rustige wc vinden lastig gezien de muziek en de hoeveelheid festivalgangers, vandaar dat de stilteruimte echt een ideale uitvinding was.

6.    Non-alcohol

IMG_5273

Op het JADOS festival werd geen alcohol geschonken. Dit had meerdere redenen, waaronder veiligheid. En als EHBO’er neem ik veiligheid serieus. Nu hoor ik sommige lezers die niet zijn geweest denken: “Geen alcohol? Oh, dan heb ik ook niks gemist.” Toch denk ik dat menig festivalganger het daar niet mee eens zou zijn. Om te zorgen dat de keuze niet te beperkt werd tot de standaard: Cola, sinas, cassis, 7-up en ijsthee was er een mocktailbar aanwezig. Zo heb je als non-alcohol drinker toch meer keuze dan de standaard. Ik? Ik drink geen alcohol. Nooit gedaan. En ik heb er ook geen behoefte aan. Puur uit principe. Mensen die mij kennen weten dat ik geen alcohol nodig heb om gek te kunnen doen. En dat hebben de festivalgangers ook goed bewezen. De tokkelbaan was goed bezet, ondanks de regen en bij de andere activiteiten was het ook aardig druk.

7.     Voor, door en met autisme

IMG_5286

Het hele festival ademde autisme. Er was herkenning en ruimte om jezelf te zijn. Als dit betekende dat je mensen niet aan keek, was dit helemaal niet erg. Iedereen wist namelijk dat dit lastig kon zijn. Ook als het even te veel werd kon je rustig even de rust opzoeken zonder dat er raar gekeken werd. Nog het grappigste (maar dat hebben jullie niet van mij), ik hoorde dat sommige mensen moeite hadden om cliënten en medewerkers uit elkaar te houden. Hoe gaaf is dat! Dit betekent dat ons doel om mensen met autisme goed te kunnen laten functioneren binnen de maatschappij steeds een stapje dichterbij komt. En voor de begeleiders: jullie kunnen je goed inleven. Dit maakt dat jullie ontzettend goed zijn in je werk. Wees daar trots op.

8.    (Bonus!) Ik kon helpen!

IMG_5012

Zoals tussendoor wel te lezen is, kon ik naast het helpen tijdens het festival ook helpen in de voorbereiding. Nu moet ik wel zeggen dat ik hierin niet heel veel heb gedaan behalve een paar ideeën aangeven. Maar ik was wel blij verrast dat deze ideeën daadwerkelijk werden uitgevoerd.

Ook tijdens het festival zelf had ik verschillende taken. Zo heb ik de taak bij onze Komediant Fabian al benoemt, maar ook bij binnenkomst mocht ik heel fanatiek de programmaboekjes uitdelen. Nu klinkt dit als een heel saai klusje, maar het geeft mij iets waar ik op kan focussen op dat moment. De uitdaging die ik mijzelf dan geef: maak van dit saaie klusje het grootste feestje ooit! Dus ondanks dat ik moeite heb met grote groepen (qua drukte en geluid), maak ik er dan een feestje van. Ik deel uit, maak grapjes en spreek mensen aan die ik anders nooit zou aanspreken. Ik heb hooguit 5 van de 400 mensen door zien lopen die niet aan het lachen waren nadat ze van mij het programmaboekje hadden gekregen. Mission complete! Het hebben van een functie op dit soort dingen geeft me energie. En die stop ik dan ook met volle overtuiging weer in het vervullen van die functie.

Ik kijk met een grote glimlach en stiekem toch een beetje trots terug op het JADOS festival. Wat een geslaagd feest was dat, zeg. Alle medewerkers van het Watergoed in Valburg, de organisatie vanuit JADOS, workshopgevers maar zeker ook alle bezoekers bedankt voor een fantastische dag waarin iedereen kon zijn wie hij was.

Op naar de volgende 10 jaar!

Geen dag is hetzelfde bij Kelly. Ze neemt je mee in haar verhalen en belevenissen en hoe autisme daarin een rol speelt.

Kelly is op haar zesde gediagnosticeerd met autisme, net als haar broertje. Ze volgt de hbo opleiding tot (groen) docent in het (v)mbo en woont samen met haar vriend in Arnhem Noord. Voor haar opleiding heeft ze vorig jaar stage gelopen bij JADOS en nu werkt ze parttime als Assistent Interne Deskundigheidsbevordering. 17

bekijk alle blogberichten