Bijzondere periode als stagiaire bij JADOS/IVA

In juli 2019 ben ik op zoek naar een relevante baan voor naast mijn deeltijdstudie Toegepaste Psychologie. Ik vind een vacature bij IVA Schiedam voor een functie als begeleider en als ik ga zoeken waar de organisatie voor staat, stuur ik direct een sollicitatiebrief. Nog diezelfde dag word ik gebeld of ik twee dagen later op sollicitatiegesprek wil komen. Twee dagen later kom ik ontzettend zenuwachtig aan bij de locatie en het klikt direct met mijn mogelijke collega’s. Na een ontzettend leuk gesprek ga ik blij naar huis, maar ik krijg al snel een telefoontje met de boodschap dat ik het niet ben geworden. Dit heeft niets te maken met de klik of mijn kwaliteiten, maar met het feit dat ik nog niet ver genoeg ben in mijn studie. Ik baal, maar er was zo’n klik dat ik de organisatie zeker in de gaten wil blijven houden voor de toekomst.

In november heb ik nog geen relevante baan gevonden en besluit ik de gok te wagen en ik neem contact op met de regiomanager van de locatie met de vraag of ik daar als stagiaire aan de slag kan. Na alle nodige regelzaken ben ik half december gestart.

Voor mij is het bizar om ineens echt stagiaire te zijn (met mijn 35 jaar), maar dat geeft mij wel de mogelijkheid om echt te leren en daar alle aandacht voor te hebben. Mijn inwerkperiode begint met kennismaken met de bewoners van de locatie en veel feestelijkheden want het is december. Gourmetten voor de kerst en thee met oliebollen en appelflappen op oudjaarsdag en naarmate ik de bewoners leer kennen, krijg ik steeds meer zin om echt met hen te gaan werken.

Vanaf februari neem ik steeds meer begeleidingsmomenten met de bewoners over onder supervisie van mijn stagebegeleidster. Ik leer steeds meer over de visie van JADOS  en in de weken die volgen begin ik steeds meer mijn draai te vinden. Maar dan is het ineens vrijdag 13 maart en komt de boodschap dat de stagiaires i.v.m. het Coronavirus geen stage meer mogen lopen op locatie. Deze had ik niet helemaal aan zien komen en vergt dan ook even een schakelmoment. Voor mij staat als een paal boven water dat ik wil afmaken waar ik aan begonnen ben en dus hoe dan ook mijn stage af wil maken. Dus maak ik naar aanleiding van mijn tussenbeoordeling een plan van aanpak voor de komende periode. In overleg kan ik vanuit huis begeleidingsmomenten doen en starten met een coachingstraject via videobellen met één van onze bewoners.

Het is allemaal even wennen omdat ook mijn kinderen van 5 en 7 en mijn man thuis zijn, maar met vallen en opstaan gaat dit steeds beter. Juist doordat er op een andere manier gewerkt moet worden, merk ik dat ik automatisch meer nadenk en onderbouw hoe ik bepaalde zaken aanpak en hierdoor groei en leer.

Al met al is dit een stage die ik niet snel zal vergeten en waar ik heel veel van leer op professioneel en persoonlijk vlak.


Sanne is inmiddels weer regelmatig te vinden op de locatie om haar stage zo goed mogelijk te kunnen vervolgen. 

bekijk alle blogberichten