Verhuizen ten tijde van de coronacrisis

Verhuizen is elke keer een nieuwe stap, een life-event. Zelf ben ik een aantal keer verhuisd, zowel binnen als buiten JADOS. Als student van Capito Eindhoven naar Capito Utrecht en daarna naar Stumass Utrecht. Door die verhuizingen heb ik veel ervaring opgedaan. Nu was ik langzaam een eigen nieuwe verhuizing aan het voorbereiden. Begin september ga ik namelijk mogelijk weg bij Stumass Utrecht, naar een nu nog onbekende nieuwe plek. Dat is voor mij spannend, heel erg spannend. Ook al ben ik vaak van plek, huis en haard veranderd, het is altijd wennen, aanpassen aan een nieuwe omgeving en dus ook een nieuwe situatie.

Toen ik hoorde dat de kans aanwezig is dat ik weg zou gaan bij Stumass, was dat eerst een bittere pil. Ik heb daar namelijk zo’n groei doorgemaakt, zoveel geleerd en zoveel mooie mensen leren kennen waar ik dierbare herinneringen aan heb. Ervaringen die ik in mijn hart zal sluiten. Ik had het daarom moeilijk met het nadenken over het komende vertrek. Heel moeilijk kan ik je wel vertellen. Het maakte me meer in mezelf gekeerd, afwachtend en passief.

En toen kwam de coronacrisis….

Dat was eerst nogal een klap. Dubbel, nee driedubbel stress. Totaal mijn ritme kwijt. Dag, structuur. Weer de weg kwijt. Mezelf opsluiten in bed. Geketend door mijn dekens. De volgende stap was lastig om te vinden. Die zag ik zelf namelijk niet.

Gelukkig duurde dit niet voor lang. Want als je woont bij Stumass, Capito Wonen, IVA of een andere vorm van JADOS kan jij(of in ieder geval ik, in dit geval) rekenen op begeleiders die weten hoe ze daar mee om moeten gaan. In stapjes pakte ik mijn dagstructuur weer op in deze tijd. Ik ging naar familie, maar maak nu nog dagelijks contact met begeleiding. Plannen maken om in deze rare tijd toch wel een weg te vinden.

En dat lukt.

Door een aangepast ritme en de rust die dat brengt, sport ik nu meer. Ik loop hard, doe work-outs en ben zelfs online met yoga begonnen. Daarnaast help ik mijn gezin met klusjes rondom huis en bij het tuinieren. Nog wel belangrijker is dat ik met mijn moeder help bij een burgerinitiatief in haar gemeente om er zo voor elkaar te zijn en saamhorigheid en solidariteit te bieden ten tijde van de coronacrisis.

En die verhuizing, nou, afscheid nemen valt voor mij altijd zwaar. Dat zal nu niet anders zijn. In september zal ik wel wat traantjes wegpinken, misschien figuurlijk, misschien zelfs wel letterlijk. Maar door de rust die deze aparte tijd ook voor mij met zich meebrengt, kan ik beter over die mogelijke verhuizing nadenken, over de aanpak en vooral er vrede mee hebben. Vrede dat het toch wel goed komt en ik ook wel weer mijn plekje vind. Dat heb ik altijd gedaan.

En blij en tevreden met alle ervaringen die ik op deed bij Capito Wonen en Stumass. Dat zal mij altijd bij blijven en daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Want dat is mooi aan JADOS, je leert zelf van allerlei mensen, begeleiders, huisgenoten, maar op den duur groei je zo, dat je ook anderen wat kan leren.

Tenminste, zo is het voor mij gegaan en dat hoop ik voor jou ook.

Wesley

Wesley is een cliënt die de organisatie goed kent; van Capito Wonen naar Stumass met als einddoel zelfstandig wonen. 

bekijk alle blogberichten