In dit ervaringsverhaal vertelt Daan (37) over zijn weg naar werk met ondersteuning van Jados. Hij deelt hoe hij opnieuw begon met een Werkfit-traject, wat hij leerde over zichzelf en hoe hij stap voor stap groeit in zelfvertrouwen en assertiviteit. Met zijn passie voor schrijven en liefde voor muziek bouwt hij aan een toekomst die bij hem past.
Ik ben Daan, 37 jaar. Ik woon deels zelfstandig in Gulpen, in een appartement dat aan het huis van mijn ouders vastzit. Dat geeft me een fijne balans: mijn eigen plek, maar ook een vangnet dichtbij. In mijn vrije tijd hou ik van schrijven, lezen en muziek luisteren. Muziek speelt een grote rol in mijn leven: ik heb zelfs een digitale collectie van meer dan 74.000 nummers. Daarnaast ga ik wekelijks naar de film.
Mijn diagnose autisme kwam niet meteen binnen. In het begin wilde ik er eigenlijk niets van weten. Ik zat al op een middelbare school voor blinden en slechtzienden, en dat voelde als genoeg om mee om te gaan. Pas later, toen ik richting begeleid wonen ging, ben ik me er echt in gaan verdiepen.
Eind 2024 begon ik aan een Werkfit-traject. Dat vond ik best moeilijk. Ik had al eerder jobcoaching gehad, wat me toen een baan opleverde. Daarna heb ik twee jaar zonder werk gezeten.
De stap om opnieuw te beginnen bracht twijfel met zich mee. Ik was bang dat ik niet meer zo’n passende plek zou vinden als daarvoor. Tegelijkertijd was het ook herkenbaar: ik wist hoe zo’n traject werkt en wat ik kon verwachten.
“Opnieuw starten met het Werkfit-traject was moeilijk, omdat ik bang was dat ik nooit meer zoiets als mijn vorige baan zou vinden.”
In het begin hebben we vooral gekeken naar drie vragen: wat kan ik, wat wil ik en wat is haalbaar? Schrijven kwam al snel naar voren als mijn sterke punt. Dat wist ik eigenlijk al, maar de uitdaging was om te ontdekken waar en hoe ik dat kon inzetten.
Op dit moment heb ik twee werkervaringsplekken. Op maandag werk ik bij filmhuis De Spiegel in Heerlen. Daar schrijf ik over films: korte aankondigingen en soms langere achtergrondstukken. Op dinsdag en woensdag werk ik bij Novastart in Kerkrade. Dat is een plek voor thuiszitters; jongeren die tijdelijk niet mee kunnen in het reguliere onderwijs. Daar schrijf ik teksten voor social media en nieuwsbrieven.
Wat ik het leukste vind aan deze plekken, is de omgang met collega’s. De sfeer is vaak gezellig en dat had ik niet altijd verwacht.
Wat ik vooral over mezelf heb geleerd, is dat ik assertiever moet zijn op belangrijke momenten. Bijvoorbeeld als het gaat om het bespreken van mijn werk of mijn rol als vrijwilliger.
“Ik moet leren wat assertiever te zijn op de belangrijke momenten.”
Mijn jobcoach Milou helpt mij vooral met structuur en balans. We kijken samen naar mijn tijdsindeling en letten goed op signalen van oververmoeidheid of overprikkeling.
Onze samenwerking is prettig en ontspannen. We praten veel, meestal face-to-face, soms via een scherm. Er is ook ruimte voor een grapje, en dat maakt het contact laagdrempelig.
Een belangrijk doel waar we aan werken, is mijn assertiviteit. Bijvoorbeeld door te oefenen met het vragen om feedback: hoe vinden mijn begeleiders dat het gaat?
Wat ik fijn vind aan de begeleiding van Jados, is dat het vertrouwd voelt. Ik kende de organisatie al en er is altijd ruimte voor een gesprek, niet alleen over werk maar ook gewoon over hoe het gaat.
Een belangrijk onderdeel van mijn traject is het vinden van balans. Samen kijken we goed naar rustmomenten: wanneer neem ik pauze, hoe plan ik mijn dagen en hoe voorkom ik dat ik over mijn grenzen ga?
Voor mij betekent “samen in ontwikkeling” dat het van twee kanten komt. Ik leer mezelf beter kennen, maar mijn jobcoach stemt haar begeleiding ook steeds beter op mij af. We groeien daarin samen.
Wat me helpt om mijn energie op peil te houden, is doen wat ik leuk vind. Muziek luisteren helpt me vooral om weer op te laden, bijvoorbeeld onderweg in de bus of thuis na een werkdag.
Ik ben trots op het manuscript dat ik heb geschreven. Daar heb ik bijna een jaar aan gewerkt en eind 2025 was het af. Dit jaar wil ik het klaarmaken voor publicatie.
In de toekomst zou ik ook graag weer een instrument willen spelen, al merk ik dat daar nu nog niet altijd ruimte voor is.
Als je twijfelt over begeleiding van een jobcoach, zou ik zeggen: gewoon doen. Het helpt echt, en het kan ook gewoon leuk en gezellig zijn.
Wat ik vooraf niet had verwacht, is hoe moeilijk het kan zijn om passend werk te vinden met een meervoudige beperking. Maar juist daarom is goede begeleiding zo waardevol
Kunnen we je helpen of heb je een vraag? We helpen je graag.
Sneltoets: Ctrl+Shift+A